Symbolika figowego drzewa

* Figowiec to jedno z częściej wymienianych w Biblii drzew. To właśnie z jego liści Adam i Ewa sporządzili sobie swoje pierwsze odzienie (por. Rdz 3, 7). Ceniony był przede wszystkim za swoje wyborne, słodkie owoce (por. Sdz 9, 11). Figowiec był także symbolem dostatku i bezpieczeństwa (por. 1 Krl 4, 25). W cieniu figowego drzewa wypoczywano, rozmyślano nad Słowem Bożym (por. J 1, 48).

Błaganie psalmisty

Kiedyś mój przyjaciel, zamiłowany podróżnik, opowiadał, że w czasie jednej z wypraw w góry spotkał muzułmanina, z którym rozmawiał na różne tematy. W pewnym momencie ów człowiek zapytał go wprost: „Powiedz mi, dlaczego się modlisz?”. On odpowiedział: „Dlatego, żeby Pana Boga prosić o pomoc dla mojej rodziny albo o bezpieczną podróż i powrót do domu”. Zapewne wymieniał jeszcze inne intencje. Na co ów muzułmanin rzekł: „To wszystko to handel! Ja modlę się tylko dlatego, że Bóg jest”.

Mądrość w zasięgu wzroku

I. Biblia jest światowym bestsellerem wszechczasów

* Kochamy różnego rodzaju rankingi i plebiscyty. Elektryzują nas wybory najpopularniejszego aktora, najlepszego filmu roku, najlepszej książki, najpopularniejszej piosenki. Po pierwsze, lubimy mieć jasność tego, co jest najlepsze. Po drugie, chcemy to kupić bądź zobaczyć, żeby być na czasie, no bo przecież tak wypada.

Paschalny styl życia

* Chrześcijanin, wszczepiony w Paschę Jezusa przez chrzest, przeszedł do nowego życia; umarł dla starego człowieka, dla grzechu, stając się nowym stworzeniem, nowym człowiekiem. Ta rzeczywistość chrztu musi się ciągle realizować w naszym życiu. Szlachectwo zobowiązuje. Chrześcijanin na co dzień jest człowiekiem paschalnym, człowiekiem wielkanocnym.

Bóg bliski, Bóg daleki - prawdziwy sens cierpienia

* Jak uczniowie Chrystusa w Jerozolimskim  Wieczerniku, tak my Polacy gromadziliśmy  się w Katedrze na Wawelu, która w swojej historii była świadkiem zwycięstw, ale także i bolesnych chwil w dziejach polskiego narodu. W naszych sercach jest nadal ból i żal. Próbujemy zrozumieć to tragiczne wydarzenie, które miało miejsce w godzinach porannych na wojskowym lotnisku w Smoleńsku. Stajac wobec niespodziewanej śmierci prof. dr hab. Lecha Kaczyńskiego -  Prezydenta Rzeczypospolitej i tych, którzy mu towarzyszyli na uroczystości katyńskie, usiłujemy pojać ten dramat i wytłumaczyć go sobie. Na usta ciśnie się pytanie: Dlaczego? W naszych sercach jest ból i współczucie dla tych, którzy stracili swoich najbliższych. Jesteśmy razem z tymi, którzy się modlili w lesie katyńskim przy pomniku ofiar sprzed 70 lat i oczekiwali przybycia Głowy Państwa i przedstawicieli narodu polskiego. Niestety, nie doczekali się, lecz zostali porażeni smutną wiadomością o ich śmierci.

* Doświadczenie cierpienia, skłania nas do zadumy nad ludzkim bólem i łzami. Życie wiary polega w pewnym sensie na ciągłym szukaniu i spotykaniu, przybliżaniu i oddalaniu, błąkaniu się i powracaniu do Boga. Życie duchowe jest pielgrzymką, której niemałą cząstkę stanowi akceptacja trudności, doświadczeń niemocy i doskwierających ograniczeń własnej niewystarczalności. Nikt z nas nie zdoła również osiągnąć raz na zawsze określonego, stale satysfakcjonującego wyjaśnienia wszystkich meandrów i zakamarków wiary. W dużo większym stopniu każdy z nas przechodzi przez długi i kręty korytarz osobistego rozumienia swego miejsca w tym życiu i w wieczności. Nie ma w tym nic dziwnego, ponieważ egzystencja człowieka owiana jest tajemnicą.